De historie


nafv-logo_1Korte geschiedenis van de NAFV

Een vijftal jonge ambitieuze Amsterdamse notabelen richtte in september 1887 de A.F.V. (Amateur Fotografen Vereniging) op. Al snel kreeg deze landelijk belang en groeide door tot zo’n 500 leden. Vanuit Groningen tot Maastricht kwam men naar de toen nog maandelijkse clubavonden. Dat was in de kleurrijke pionierfase van de fotografie, waarin alle nieuwe technieken, tot en met echte uitvindingen, en artistieke ontwikkelingen werden getoond en vele grote namen regelmatig in de NAFV (“Nederlandse” werd later toegevoegd) te vinden waren. De landelijke betekenis nam al vóór WO II geleidelijk weer af, door de crisis en de opkomst van goede clubs in meer steden en van de Fotobond. Na 1950 explodeerde het aantal clubs in het hele land en “democratiseerde” de fotografie tot een hobby voor iedereen. Dat duurde tot het hoogtepunt rond 1980 (ca. 200 leden), waarna geleidelijk veel doka’s werden opgedoekt. De NAFV bleef echter van belang tot ver buiten de stad, te meer omdat het programma, toen nog maandelijks te lezen in het blad FOTO, als voorbeeld diende voor veel andere clubs. Zonder te spreken van een “gezelligheidsclub”  kun je gerust stellen, dat de sfeer uitstekend is. Wat al die jaren bleef, is het streven naar kwaliteit. Steeds waren topfotografen ofwel lid, ofwel gastspreker. De NAFV is de oudste fotoclub van het Europese vasteland.



logo1_aafv_1Korte geschiedenis van de AAFV

Op 30 september 1923 richtte een paar foto-enthousiasten onder het personeel van het Gemeentelijk Telefoonbedrijf van Amsterdam een fotoclub op. Zo begon de AAFV (Amsterdamse Amateur Fotografen Vereniging). In 1929 besloot het bestuur om, samen met het Zoölogisch Genootschap Natura Artis Magistra, een nationale fotowedstrijd uit te schrijven. Dat de fotografie een steeds breder publiek begon aan te spreken, bleek wel uit het feit, dat de belangstelling voor deze wedstrijd enorm was. Ook de tentoonstelling, die een jaar later uit de wedstrijd resulteerde (de eerste nationale fototentoonstelling in Nederland), mocht zich in een warme belangstelling van het publiek verheugen. Deze tentoonstelling werd het begin van een traditie van jaarlijks terugkerende nationale exposities, de bekende Kerstsalons. Deze traditie werd, met uitzondering van de oorlogsjaren, tot en met 1961 voortgezet. De amateurfotografie begon als een aardige vrijetijdsbesteding en veranderde in de afgelopen 80 jaar van alleen maar schoonheidsbeleving in een oneindig gevarieerd expressiemiddel. Wat kan de huidige fotograaf met zijn werk niet allemaal tot uitdrukking brengen: schoonheid, dynamiek, emoties, aanklacht, de tijdgeest, protest. Een heel scala van gevoelens en mededelingen kan de hedendaagse fotograaf overbrengen. Daarom is de fotografie zo boeiend, maar tegelijk ook zo moeilijk.



logo-nafvaDe samensmelting in 2003 tot de NAFVA

Boze tongen willen dat het de NAFV ging om de “bruidsschat” die de AAFV bij de fusie zou meebrengen. Best een leuk bedrag, maar dat was al vóór de fusie o.a. in een moderne beamer gestoken. En eerlijk: geld speelde bij de NAFV geen enkele rol. De NAFV was tenslotte een heer van stand. Bij alle activiteiten na de fusie mengden zich beide groepen geleidelijk, de leden kregen veel onderlinge contacten. Natuurlijk was het wennen aan elkaars clubcultuur, maar botsingen bleven uit, blikschade ook. De NAFV moest wennen aan een begin om 20.15 uur precies en werd digitaal wakker geschud, de AAFV accepteert nu b.v. méér foto’s tegelijk op het bord. Eerlijk gezegd: het was toch wel ingrijpend. De NAFV die breed en veelzijdig was, gericht op kwaliteit, tegenover de kleinere AAFV die iets vrijblijvender, actiever en meer hobby-gericht was, en waar de digitale fotografie al eerder was geaccepteerd (uitzonderingen bevestigen natuurlijk de regel). Ondanks alle verschillen bracht de samensmelting binnen een paar maanden een sterkere club voort. Anders gezegd: het leuke is dat het lukte om de sterke kanten van de beide clubs te combineren. Binnenkort weet niemand meer uit welke “bloedgroep””  hij of zij afkomstig is en onderscheiden nieuwe leden geen bloedgroepen meer. De NAFVA werd een hechte eenheid, waarin alle vrijheid blijft.